SPY üstünde tanımlı risk: kredi makasıyla tanışma

Borsada para kazanmanın en sakin yolunu kiraya verilen bir odaya benzetirim: kirayı ilk gün peşin alırsın, su borusu patlarsa diye de ucuz bir sigorta yaptırırsın. Kredi makası dediğimiz yapı aynen böyle çalışır. Fiyata yakın bir satım opsiyonu satar, daha aşağısından daha ucuzunu alırsın; dayanak ve vade aynıdır. İki prim arasındaki fark, net alacak olarak hesabına geçer. Bu yapıyı severim çünkü yatırım planım daha tıklamadan okunur: iyi günün tavanını da kötü günün tabanını da bilirim.

Örnek ilk kurulumunu SPY üstünden yapar; SPY, Amerikan borsasının dev fonudur. Kısa bacak 20 delta civarına konur, yani piyasanın çoğunlukla tutmasını beklediği bir çizgidir; uzun bacak bunun 5 puan aşağısına yerleşir. Açık konuşmak gerekirse pozisyon şunu söyler: vade günü SPY bu çizginin üstünde kalmalıdır. Ben bu çizgiye taze boyaya davranır gibi davranırım; saha, kimse koşmadan önce çizilir. Fiyat çizgime yaklaşırsa ne yapacağımı da önceden yazarım, böylece portföy asla sürprizle karşılaşmaz.

Görüş tersine dönerse yapı da aynalanır: bu kez direncin altından bir alım opsiyonu satar, daha üstten bir tane alırsın. Bu satıcılı ikiz, SPY kısa çizginin altında kaldıkça primi korur. Tavan da taban da girişte sabitlenir, hesap asla sürpriz yapmaz. İki yönü de aynı ciddiyetle incelerim, çünkü borsa her hafta yükselmez; düşen haftalar da sakin bir planı hak eder. Hedefim iki yönde de aynıdır: tekrarlanan mütevazı kazanç, yani düzenli kâr.

Vade tercihi işin yarısını yapar. İlk deneme yaklaşık 30 günü kullanır; ne aceleci ne miskin bir süredir. tastylive ekibinin SPY çalışması burada yol gösterir: pozisyonu son haftaya taşımak yerine bitime 21 gün kala kapatmak, hem getiriyi hem kaybın denetimini iyileştirir. Çıkardığım ders serttir: son hafta heyecan katar, üstünlük katmaz. O yüzden yatırım takvimime sabit bir kural yazarım: vade dolmadan çık, sonucu deftere işle, sıradaki denemeye geç.

Delta, uzaklık düğmesidir. 20 deltalı kısa bacak fiyata yakın durup daha çok prim öder; 15 deltalı çizgi daha az öder ama yastığı kalındır. OptionsPilot denemesi 10 yıllık SPY geçmişiyle bu takası sayıya dökmüştür: cesur çizgi yılda daha çok kazandırmış, sakin çizgi daha az düşüp daha düzgün bir eğri çizmiştir. Ben sakin taraftayım; portföy gece rahat uyumalıdır. Fiyat çizgimi yoklarsa acele etmem, çünkü cevabı girişten önce yazmışımdır.

Bacaklar arası mesafe ikinci düğmedir. 3 puanlık dar çerçeve az teminat bağlar, 10 puanlık geniş çerçeve daha çok prim toplarken kayıp tavanını da yükseltir. OptionsEducation sayfası hesabı açık yazar: en kötü gün, aralık eksi toplanan prime mal olur. Kuralım yalındır: boyu, alabileceğim kiraya göre değil kaybedebileceğim tavana göre ayarlarım; o tavan kasanın küçük bir parçası kalmalıdır. Üst üste kaybetsem de masada kalırım. Kira peşinde koşup kasanın tamamını ortaya sürmek, açık alev yanında yakıt taşımaya benzer.

Bacaklar tek başına strateji değildir; motorsuz şasi gibidir. Strateji, etrafına vidaladığın kurallardır: ne zaman girersin, primin yarısını görünce çıkar mısın, fiyat kapıyı çalarsa ne yaparsın. Düzenim şöyle işler: kiranın yarısı kazanılınca kapatırım, son 7-10 güne girmeden çıkarım, cuma vade heyecanına asla oynamam. InteractiveBrokers sohbeti aynı eklemi vurgular: eşli bacaklar oynaklık savrulmalarını dengeler, ama disiplinsiz elde hiçbir yapı kurtarmaz. Borsa sabırsızdan alıp sabırlıya verir; ben sabırlı tarafta durmaya çalışırım.

Kayıtla ilerlerim, içgüdüyle değil. Yapıyı OptionAlpha paneline yükler, çalıştırır, defteri okurum: kaç deneme açılmış, kaçı artıda kapanmış, kazanç eğrisi nasıl, en derin çukur ne kadar? Sonra tek bir düğmeyi çevirip yeniden çalıştırırım: deltayı içeri çekerim ya da vade penceresini uzatırım. Her deneme günlüğe işlenir, işe yarayan kurallar rakamla ortaya çıkar. Değişmez ilkem şudur: iki düğmeyi aynı anda çevirme, yoksa hangisinin yaradığını asla bilemezsin.

Panel hazır denemelerle gelir, biri dikkatimi çekti. 45 günlük SPY kurulumu, 15 delta, 20 puan aralık: yaklaşık 4.000 $ birikmiş kazanç, yalnızca 500 $ en derin düşüş ve %89,5 isabet oranı. İştah kabartan rakamlar, ama eldivenle okurum: baş döndüren isabet oranı, nadir gelen kırmızı günün sert vuracağı anlamına gelir. IroncladResearch notu bu takası güzel anlatır: uzun küçük kazanç dizileri rehavet yaratır, tek bir sert gün ayların kirasını siler. O yüzden hisse başına değil kasa başına düşünürüm: bu kayıp tavanı uykumu kaçırır mı?

Beğendiğim kurulum güvenimi kazanınca işi otomasyona devrederim. Tek tık, geri testi gün içinde tarayan, kurallar uyunca açan, kâr ya da zarar hedefine değince kapatan bir bota dönüştürür. Önce kâğıt kipte çalıştırırım, gerçek para koymam; Alpaca rehberi de aynı sırayı önerir: önce kâğıt, sonra küçük boy. Duygular odadan çıkar, plan konuşur. Benim için otomasyon tembellik değil disiplindir: kurallarımın reddedeceği hiçbir işleme girmemek. Borsa gürültüsünü kısmanın en temiz yolu, kendi el yazımla yazdığım kurallara makine sadakatiyle uymaktır.