2027'nin Fırsatı Latin Amerika'da mı? Nubank ve MercadoLibre Röntgeni

Hisse fiyatı yıllardır yerinde sayan ama işi sessizce büyüyen şirketler vardır; borsa jargonuyla çamura saplanmış gibi dururlar. Nubank ile MercadoLibre tam böyle bir ikili. Biri Latin Amerika'nın en büyük dijital bankası, öteki kıtanın e-ticaret ve ödeme devi. İkisinin de fiyatı uzun süre patinaj çekti, ikisinin de müşterisi ve geliri aynı dönemde katlandı. O yüzden 2027 fırsatı tartışması bu iki isimde düğümleniyor ve ben de düğümü çözmek için kolları sıvadım.

Çamura saplanan fiyat, çalışan motor

Bu iki şirketi içeriden bilen birini dinlemek, dışarıdan bilanço okumaktan çok daha öğretici. Konuk, iki şirkette de yatırımcı ilişkilerinde çalışmış biri; yani hem mutfağı hem sofrayı görmüş. Onun anlattığı kültür farkı çarpıcı: MercadoLibre'de kullanıcı için değer üretmek, sürekli deneme halinde olmak ve girişimci gibi risk almak gibi yazılı ilkeler var ve performans değerlendirmeleri bu ilkelere bağlı. Nubank ise müşteriyi fanatikçe sevme, aç olma ve statükoya kafa tutma üzerine kurulu. İkisi de kurucu yönetiminde ve ikisi de değerlerini büyürken koruyabilmiş. Tıpkı iyi bir mahalle fırını gibi; şube açıldıkça tarif bozulmamış.

Brezilya'da sandık, borsayı bir günde havaya uçurdu. 5 Ekim 2026 Pazartesi günü gösterge endeks yüzde 7,7 sıçrayıp 206 bin puanın üzerine çıktı ve tarihin en yüksek kapanışını yaptı. Rio Times'ın (riotimesonline.com) derlediği verilere göre bu, Mart 2020'den beri görülen en sert günlük yükselişti. Gerekçe ilk tur sürpriziydi: sağcı aday yüzde 47 ile yarışı önde bitirip anketleri ters köşeye yatırdı, mevcut cumhurbaşkanı yüzde 45 civarında kaldı. İkinci tur 25 Ekim'e kaldı ve o güne kadar Brezilya hisseleri sandık anketleriyle yatıp kalkacak.

Sandık sonrası borsa coşkusu

Piyasanın coşkusunun mantığı basitti: mali disiplin vaat eden aday, para musluğunun başında daha sıkı duracak biri olarak fiyatlandı. Globo'nun ekonomi servisinin aktardığına göre banka ve perakende hisseleri ralliye öncülük etti; bazı banka hisseleri tek günde yüzde 10'un üzerinde prim yaptı, borsa işletmecisinin kendi hissesi yüzde 20'yi aştı, ünlü perakendeci yüzde 24 fırladı. Brezilya reali dolara karşı yüzde 4 değer kazandı. Madalyonun öteki yüzünde ise ihracatçılar vardı: güçlenen para birimi dolarla kazanıp realla harcayan şirketlerin kârını törpülediği için maden ve kâğıt hisseleri geriledi. Yani sandık, herkese aynı hediyeyi vermedi.

Peki neden Latin Amerika, neden şimdi? Soruyu bir pazar benzetmesiyle yanıtlayayım: tezgâhlar dolu, müşteri kalabalık, ama kasa sırası almış başını gitmiş. Kıtada yüz milyonlarca insan ya bankayla tanışmamış ya da bankasından memnun değil. Genç nüfus telefonda yaşıyor, küçük esnaf krediye aç, bürokrasi ise yavaş. Bu boşluğu dolduran şirket, tezgâhı ilk açan esnaf gibi oluyor; müşteri bir kez alıştı mı kolay kolay vazgeçmiyor. Reuters'ın aktardığı piyasa yorumları da aynı noktaya işaret ediyor: yatırımcılar bölgedeki mali ve ekonomik ihtiyaca uygun politikaları ödüllendiriyor. Risk var elbette, ama ödül de büyük.

Şimdi büyüteçle ilk dosyaya bakalım: Nubank. Şirketin kendi bültenini nu.com üzerinden yayımladığı tabloya göre 2026 ikinci çeyreğinde toplam müşteri 139 milyona ulaştı; bunun 118 milyonu Brezilya'da, 16 milyonu Meksika'da, 5 milyonu aşkını Kolombiya'da. Üç ayda yaklaşık 4 milyon yeni müşteri eklenmiş. Aylık aktiflik oranı yüzde 83'ü aştı; Brezilya'da bu oran ilk kez yüzde 86'yı geçti. Yani her 6 Brezilyalı yetişkinden neredeyse tamamı bu mor kartla tanışmış durumda. Benim gözümde bu, müşteri kazanma savaşının büyük ölçüde kazanıldığını gösteriyor.

Mor bankanın hendekleri

Müşteri sayısı kadar etkileyici olan, bu müşterilerin ne kadar para bıraktığı. Çeyrek gelir 5,9 milyar dolara çıkıp geçen yıla göre yüzde 39 büyüdü; net kâr şirket tarihinde ilk kez 1 milyar doları aştı ve özsermaye kârlılığı yüzde 33'e dayandı. Bilanço tarafında kredi portföyü 39 milyar doları, mevduat 45 milyar doları buldu. Maliyet tarafı ise bir teknoloji şirketini andırıyor: müşteri başına aylık maliyet 1 dolar civarında. Geleneksel banka şube kirası ve gişe kuyruğuyla çalışırken, Nubank sunucuyla çalışıyor; aradaki fark doğrudan kâra yazılıyor.

Brezilya'daki hendek, müşterinin ana bankası olma koltuğuna oturmak. Şirket, sıradan segmentte zaten pazarın hakimi ve müşterilerinin büyük bölümünün maaşının yattığı, faturasını ödediği ilk adres. Üst segmente de iki markayla yürüyor: varlıklı müşteriye Ultravioleta, bir üst basamaktaki çekirdek kitleye ise yeni çıkarılan Croma. Küçük işletmelerde de ülkede en çok esnafa dokunan finans kuruluşu olmuş durumda. Tıpkı ahtapot gibi; kollar her cebe uzanmış, kafa tek merkezde. Rakibin bunu sökmesi için sadece uygulamayı değil, alışkanlığı da sökmesi gerekir.

Krediyi ise bir süper güç gibi kullanıyorlar. Ana bankası Nubank olan müşteride temerrüt oranı, portföy ortalamasının neredeyse yarısı. Yani müşteri seni sevdikçe borcunu da daha düzenli ödüyor; sevgiyle tahsilat el ele yürüyor. Şirketin kredi modelleri her gelir grubunda rakiplerden daha iyi ayrışmış durumda. Benim çıkardığım ders şu: bankacılıkta en sağlam teminat, ne ipotek ne kefil; müşterinin maaşını sana yatırması. Bu bağı kuran banka, krizi de rakipten daha ucuz atlatır.

Meksika, hikâyenin ikinci perdesi. Şirket ağustos ayında bankacılık lisansını alıp ülkenin en büyük dijital bankası oldu; müşteri sayısı 16 milyonu aştı ve yetişkin nüfusun yüzde 16'sına ulaşıldı. Burası ilginç, çünkü Meksika'daki müşteri Brezilya'dakinden daha hızlı para bırakıyor: kullanıcı başına gelir, Brezilya'nın aynı dönemindeki seviyesinin iki katından fazla. Merkez bankasının anlık transfer kuralları ve yeni ödeme standartları da rüzgârı arkadan veriyor. Kısacası Meksika, Brezilya'nın 2020'deki hali gibi duruyor; film bir kez oynadı, şimdi ikinci gösterimde.

Kuzeye, yani ABD'ye açılma planı ise daha temkinli bir hikâye. Yönetim, okyanusun öte yanında pervasız harcamak yerine küçük adımlarla ve sınırlar koyarak ilerliyor. Bence doğru yapıyor; tıpkı acemi yüzücünün önce sığ yerde kulaç atması gibi. ABD pazarı doymuş, rekabet çetin ve müşteri kazanma maliyeti yüksek. Latin Amerika'da öğrenilen dersleri kuzeye taşımak kulağa hoş geliyor, ama bu cephenin sonucu belirlemesi yıllar alır. O yüzden ABD hamlesini tatlı bir opsiyon olarak görüyorum, ana tezin parçası olarak değil.

MercadoLibre'nin büyüme motoru

İkinci dosya: MercadoLibre. Businesswire üzerinden geçen faaliyet raporuna göre şirket 2026 ikinci çeyreğinde 10,2 milyar dolar gelirle yüzde 50 büyüdü; bu, dört yılın en hızlı temposu ve üst üste 30'uncu çeyrekte yüzde 30 üzeri büyüme demek. E-ticarette satılan mal hacmi 22 milyar dolara ulaştı, Brezilya'da kur etkisinden arındırılmış büyüme yüzde 39'u buldu. Hisse fiyatı bu tabloya rağmen bir süre baskı altında kaldı; çünkü piyasa manşetteki büyümeyi değil, satır aralarındaki marjı okudu.

Marjdaki hikâye şu: faaliyet kârı marjı bir yıl önceki yüzde 12'den yüzde 6,7'ye indi. Nedeni ise gizli değil; şirket üç ayda kredi defterine 2 milyar doların üzerinde para yatırdı. Reuters'ın aktardığına göre net kâr 466 milyon dolarla beklentiyi aştı ama bu, üst üste üçüncü çeyrekte kâr baskısı demekti. StockTitan'a yansıyan borsa dosyası ve yönetimin bilanço görüşmesindeki sözleri, yönetimin felsefesini açık ediyor: kısa vadeli kârı parlatmak yerine pazar payı ve kredi büyümesine yüklenmek. Tıpkı çiftçinin tohumu yiyip bitirmek yerine toprağa gömmesi gibi; hasat sonra, sabır şimdi.

Ödeme kolu Mercado Pago ise başlı başına bir şirket gibi. Aylık aktif kullanıcı sayısı 80 milyon civarında seyrediyor ve toplam kredi portföyü bir yılda yüzde 75 büyüyüp 16 milyar doları aştı. Kredi kartı portföyü neredeyse ikiye katlandı; tek çeyrekte 2,6 milyon kart dağıtıldı. Arjantin'de geldiği nokta ise ders kitaplık: konuk, artık ödeme markasının günlük dilde fiil gibi kullanıldığını, pazarda sırada bekleyen insanların birbirine bu isimle ödeme teklif ettiğini anlatıyor. Bir ödeme aracı halkın diline girdiyse, o artık ürün değil alışkanlıktır; alışkanlığı yıkmak da ürünü yıkmaktan kat kat zordur.

Rekabet cephesinde iki dev var: Amazon ve Sea'nin Shopee'si. İkisi de lojistik ve fiyat silahıyla saldırıyor. Ancak MercadoLibre'nin cevabı hazır: kıtada yıllar içinde örülmüş dağıtım ağı, satıcı ekosistemi ve ödemeyle birleşen kapalı devre. Reklam gelirleri de ek bir cephe açmış durumda. Yönetimin kültür ilkelerinden biri olan girişimci gibi risk alma huyu, burada işe yarıyor; rakip bir hamle yapınca cevap haftalar içinde sahada oluyor. Benim okumam şu: bu savaşta kazanan en ucuz olan değil, müşteriye en yakın olan olacak.

İkisi birden alınır mı?

Gelelim portföy sorusuna: iki hisse birden alınır mı? Programdaki yatırımcılardan biri açık sözlü: ikisini birden taşımak ona göre tekrar olur, çünkü iki şirket de aynı temaya, yani Latin Amerika'nın dijitalleşmesine oynuyor. O yüzden kendisi MercadoLibre'yi taşıyıp Nubank'ı kenardan izliyor. Mantığı anlıyorum; tıpkı aynı mahalleden iki pideciye ortak olmak gibi, ikisi de kazansa da risk aynı sokağa bağlı. Benim yaklaşımım biraz farklı: eğer tema ucuzsa ve iki şirket de temayı farklı kaslardan oynuyorsa, dozunu ayarlayıp ikisini de taşımak savunulabilir. Ama körlemesine eşit ağırlık değil; biri ticaret, öteki banka, bilançoları farklı şoklara farklı tepki verir.

Riskleri de masaya koyalım, çünkü hikâye tek yönlü değil. Birincisi siyaset: ikinci tur anketleri tersine dönerse borsa coşkusu yerini satışa bırakır. İkincisi kredi kalitesi: iki şirket de kredi defterini hızla büyütüyor; işsizlik sıçrarsa takipteki alacaklar can yakar. Üçüncüsü kur: dolar güçlenirse dolar bazlı bilançolar baskı yer. Dördüncüsü değerleme: iyi hikâyeler genelde ucuz olmaz, beklenti çıta gibidir, aşamazsan düşersin. O yüzden pozisyonu bir gecede değil, kademeli kurmak ve her bilanço döneminde tezi yeniden test etmek gerekir.

Son söz niyetine 2027'ye dair izleme listemi bırakayım. Birincisi, Brezilya'da ikinci tur ve sonrası: mali disiplin söylemi eyleme dönecek mi? İkincisi, Nubank'ta kullanıcı başına gelirin artışı: müşteri sayısı tavana yaklaştıkça bu kalem hikâyenin motoru olacak. Üçüncüsü, MercadoLibre'de kredi defterinin kalitesi: büyüme kadar tahsilat da konuşulmalı. Bu üç sinyal yeşil yanarsa, çamurda patinaj çeken fiyatların uyanması şaşırtıcı olmaz. Ben koltuğuma yaslanıp bu üç göstergeyi izleyeceğim; fırsat, sabırlı olanın ayağına gelir.