Yapay Zekâya $10.000 Gider: 50 Deneme Sonrası Acı Tablo

On ayda 50'den fazla yapay zeka denemesi bitirdim ve 8.000'i aşkın prompt gönderdim. Başlangıçta hava çok başkaydı: Claude'un yeni modeli çıktığında tek komutla her işi yapacağı, yazılımcıya lüzum kalmayacağı konuşuluyordu. Ben de Max 20X planına geçtim ve çılgın gibi üretmeye başladım. YouTube'daki bu yayında o günlerin hesabı açık açık veriliyor: hangi deneme yürüdü, hangisi çöp oldu, para nereye gitti. İlk ders daha kapıda belli: model güçlendikçe iştah büyüyor, iştah büyüdükçe klasörde bitmemiş iş birikiyor.

Geliştirme klasörüne bakınca 58 ayrı taslak saydım. Eskiden bu kadar iş için yazılımcı, tasarımcı, yönetici gerekirdi; şimdi tek kişi modelin başına geçen biri sabaha kadar üretebiliyor. Soru da burada başlıyor: yapay zeka yazılımcıyı gereksiz mi kıldı, yoksa işi bilenlerin elinde güçlü bir kaldıraç mı oldu? Benim cevabım ikinciye yakın. Çünkü her prompt yeni token yakıyor, her token para demek; plansız başlayan her taslak, yarım kalan bir dosya olarak rafta duruyor. Hız inanılmaz, ama yön yoksa hız sadece dağınıklığı büyütüyor.

İlk büyük işim kaskode.com oldu. Türkiye Sigorta Birliği'nin (TSB) yayınladığı kasko değer listelerini indirdim; 11-12 yıllık, ülkede satılmış araçların değerini gösteren nefis bir veri vardı elimde. Milyonlarca kişi her ay bu değerleri arıyordu, noter satışında lazım oluyordu. Model ile siteyi kurdum, marka model yıl kırılımında yüz binlerce sayfa ürettim. Sonuç hüsran: Google siteyi dizine almadı. Gözünde bu, kullanıcıya faydası olmayan yığın içerikti. Bugün site üçüncü sürümüyle yayında, 100 bine yakın sayfası dizinde, ama ilk hali tarihe çöp olarak geçti.

Durmadım, ikinci iş kaçabiter.com oldu: aynı veriyle otomobil fiyat değişimlerini gösteren derli toplu bir liste sitesi. Bu kez sayfa sayısını az tuttum ama sonuç yine olumsuz. Üçüncü hamlede yönü dışarı çevirdim; modelin çeviri gücüyle İngilizce bir site kurmaya karar verdim. Amerika'da insanların bebeklerine verdiği isimlerin 147 yıllık kaydını buldum. SSA denen kurum bu veriyi herkese açık yayınlıyor; eyalet eyalet, yıl yıl, isim isim. Sevimli hayaletli bir tasarım, anlamlar, oyunlar, sözlük bilgileri ekledim, peakname.com doğdu. Google yine yüz vermedi: 150 bine yakın sayfa dizin dışında kaldı. Günde birkaç ziyaretçi gelen, orada öylece duran üç site.

Neden yürümediğini bugün daha iyi anlıyorum. Google'ın spam politikası açık: kullanıcıya değer katmadan yığınla sayfa üretmek, nasıl üretildiğine bakılmaksızın değersiz sayılıyor. Benim siteler tam da buydu; veri vardı, emek vardı, ama sayfaların çoğu birbirinin kopyasıydı. Üstüne benim mükemmeliyetçiliğim bindi: bitmiş saymayıp sürekli kurcaladım, mühendisliği abarttım. Öğrenmesi bedavaydı diyemem ama dersi net: yapay zeka ile site kurmak işin en kolay yanı. Zor olan, o siteye ziyaretçi getirmek, insanlara gerçekten yardım etmek ve oradan kazanç üretmek.

İşin öbür yüzünde ise şirketimize kurduğum otomasyon var. Google Merchant Center'a ürün kaydı girmek eskiden günler süren, elle yapılan ağır bir işti. Yapay zeka destekli bir düzenekle 3,5-4 milyon kaydı dakikalar içinde işleyip gönderen, fiyatları güncelleyen bir yapı kurdum. Reklam verilebilen ürünler güncel kaldı, ekip nefes aldı. Burası deneme ile üretim arasındaki farkı gösteriyor: hedef belli, ölçü belli, fayda belli. Model burada süs değil, vardiya gibi çalışıyor. Üç çöp sitenin yanında bu iş, aynı aletle doğru odada çalışmanın ödülü oldu.

Gelelim paraya. Claude tarafında Max 20X kullanıyorum; ayda $200. TechCrunch bu plan çıktığında 20 kata kadar kullanım sunduğunu yazmıştı, benim faturam da bunu doğruluyor: 10 ayda yalnız aboneliğe $2.000'e yakın ödeme çıktı. Üstüne barındırma ve Cloudflare giderleri ayda $400-500 bandında. Toplayınca bu yıl yapay zekaya $10.000'e yakın para ayırmışız. Küçük bir şirket için ciddi tutar ama karşılığını işlerde görüyoruz. Son sözüm şu: sosyal medyadaki tek komutla zengin oldum masallarına kulak asma. Yapay zekayı işine, çocuğunun okuluna, günlük hayatına sok; ama direksiyonu ona bırakma.