Vegan Kardiyologun Dönüşü: DHA, İnsülin ve Et Tartışması

Açılış sorusu keskin: ömrünü bitki bazlı beslenmeye adamış, hastalarına yıllarca vegan çizgiyi öğretmiş bir kardiyolog hangi gözlemden sonra yanılmış olabileceğini düşündü, sunucu Berry bunu doğrudan Dulaney'e yöneltiyor ve yanıt iki koldan geliyor, biri kendisiyle ilgili diğeri hastalarıyla.

İlk kırılma DHA cephesinde yaşanıyor, balık yemeyen hastalarda DHA düzeyleri düşük bulunuyor ve keten ile chia tohumundaki öncül maddenin herkeste yeterli dönüşümü sağlamadığı görülüyor, beyin ile göz ve sinir kılıfı için kritik sayılan bu yağ asidindeki açık ekip için alarm zili oluyor.

Bitkilerde anlamlı miktarda hazır DHA ve EPA bulunmadığı, dönüşüm yükünün vücuda kaldığı anlatılıyor, tıp fakültesinde öğretilen dönüşüm kabulünün sahada herkeste tutmadığı, bazı kişilerin genetik ve metabolik nedenlerle zayıf dönüştürücü olduğu vurgulanıyor.

İkinci kırılma zayıf hastalarda beliren insülin direnci tablosu, tokluk sonrası yorgunluk ve aşırı acıkma ile hemoglobin A1C kıpırdanmaları bir arada görülüyor, kendisi de koşucu fiziğine ve düşük kiloya rağmen aynı semptomları yaşadığını söylüyor.

Koşu bandındaki karşılığı çarpıcı, uzun mesafelerde kan şekeri yükselip düşerken gelen çöküş hissi sürekli glikoz sensörüyle izleniyor, açlık insülininin bitki yanlısı toplantılarda dile getirilmesinin zor bir konu olduğu açıkça ifade ediliyor.

Evin içindeki deney de anlatıya giriyor, Alman çoban köpeklerinin bir dönem hayvansal gıdasız beslendiği, sonra çiğ et düzenine geçildiği aktarılıyor, türe özgü beslenme fikrinin insan pratiğine de soru olarak yansıdığı seziliyor.

Kolesterol konusundaki şüphe anjiyo masasından besleniyor, krizle gelen hastaların çoğunda ortak paydanın yüksek kolesterol değil diyabet olduğu, izole yüksek kolesterolle gelen metabolik sorunu olmayan tablonun nadir kaldığı savunuluyor.

Standart Amerikan diyetinden bitkiye geçen gruplarda iyileşme görülmesi doğal bulunuyor, cips ve şekerli ürünlerden tam gıdaya geçen herkesin düzeleceği belirtiliyor, buna karşılık ileri derecede kilolu hastalarda modelin kalıcı sonuç vermediği itiraf ediliyor.

Protein düğümü net tarif ediliyor, bitkide protein karbonhidrata yapışık duruyor, fasulye ve patates ile tahıllar örnek veriliyor, günlük 50 gram proteine ulaşmakta zorlandığı ve enerjinin yüzde 75-80 bandında karbonhidrattan geldiği söyleniyor.

Koşunun koruyucu perdesi de sorgulanıyor, haftada 100 mil koşmanın bile iç organ çevresi yağlanmayı gizleyebildiği, zayıf görünüp metabolik olarak riskli olma hali anlatılıyor, pirinç ağırlıklı beslenen Asya toplumlarında prediyabet salgını örnek gösteriliyor.

Kişisel ölçümler dönüm noktasını belgeliyor, mayıs ayında karbonhidratı azaltıp temmuzda bakılan değerlerde A1C 5,9 ve açlık insülini 4,9 bulunuyor, toplam kolesterol 180 bandından 313 bandına, LDL 80 bandından 210 bandına çıkıyor.

Gerçek ketoya geçince tablo daha da yükseliyor, toplam kolesterol 350 ve LDL 250 civarı ölçülüyor, günün en yüksek şekerinin sabah ölçülen değer olması dikkat çekiyor, insülin düzeyinin bir miktar gevşediği de ekleniyor.

İki hasta profili yan yana konuyor, biri A1C 6,8 ve LDL 90 ile diğeri A1C 5,2 ve LDL 180 ile karşılaştırılıyor, diyabetin kalp damar riskini katlayan ağırlığına karşı LDL etkisinin küçük kaldığı iddia ediliyor.

ApoB tartışması aynı hikayenin yeni perdesi gibi sunuluyor, önce kolesterol sonra LDL şimdi ApoB konuşulduğu, çok düşük kolesterolle idare eden küçük bir azınlık dışında metabolik sorunu olanı tek başına lipidin korumayacağı savunuluyor.

Takviye bahsi programın en sert anlarından biri, haftada üç kez B12 ve D vitamini aldığını söylüyor, Greger gibi isimlerin on bir çeşit takviye önermesine karşılık bunun nasıl doğal insan diyeti sayılacağı sorusunu yöneltiyor.

Goril ve at benzetmeleri tek tek ele alınıyor, gorilin dev kalın bağırsağında lifi fermente edip kısa zincirli yağ asitleriyle fiilen yağ yaktığı, B12 için dışkı yeme davranışı gösterdiği, otçulların gövdeye oranla daha küçük beyin taşıdığı aktarılıyor.

Mutfak pratiği de işin parçası, bitki bazlı sofranın bıçak becerisi ve tarif disiplini istediği, et ile brokoli tabağının çok daha hızlı hazırlandığı anlatılıyor, eşlerden birinin istemediği evde modelin yürümediği açıkça söyleniyor.

Geçen yılki bir söyleşide et ve yumurtayı bakteri yüklü sayıp meyve sebzeyi yıkanınca temiz gören yaklaşımı hatırlatılıyor, sekiz haftada yetişen lahana ile yıllarca otlamış bir hayvanın biriktirdiği yükün aynı kefeye konamayacağı, bakışının sonradan değiştiği ifade ediliyor.

Kapanış çocuklar ve izleme listesiyle yapılıyor, diyetisyen kızının torunlar için titiz planlama yaptığı, torununun et yemeye alışma süreci anlatılıyor, dört yaşındaki bir çocuk için bitki diyetinin soru işareti taşıdığı ima ediliyor ve izlenecek değerler sıralanıyor: A1C, açlık insülini, trigliserit HDL oranı, B12, D vitamini ve DHA.