Dünyanın Deniz Yolları Korumanın Dışına Kayıyor

Video, Hürmüz Boğazı etrafındaki kafa karışıklığıyla açılıyor: Washington günde dokuz milyon varilin hâlâ çıktığını söylüyor, Tahran sıfıra yakın bir şey ima ediyor, bağımsız takipçiler ise üç beş milyon varilde ortayı buluyor.

Bu, savaş öncesi günde yirmi milyon varilin üzerindeki seviyeden düşüş demek; tüm bypass boru hatları tam kapasite çalışsa bile günlük açık dört ila on milyon varil arasında.

Gerçek rakam ne olursa olsun videonun hükmü net: bir enerji krizi için fazlasıyla yeterli bir eksik.

Amerikan yanıtı iki katmanlı: Kuveyt, Suudi Arabistan, Katar ve Emirlikler gibi Arap yakası limanlarından çıkan tankerlere doğrudan gözetim ve hasmın kendi oyun kitabının sessiz bir taklidi.

Oyun kitabı Rusya ile İran'ın öncüsü olduğu gölge filo yöntemi: sinyal cihazları kapalı, mülkiyet paravan şirketlerin ardında ve ham petrolün kökenini bulanıklaştıran açık deniz aktarmaları.

Körfez devlet şirketleri artık kendi petrolünü kendi tankerlerine yüklüyor, Amerikan gözetiminde İran'dan olabildiğince uzak güney yaklaşımlardan sinyalsiz geçiyor, sonra açık denizde yükü Hindistan ve Çin gibi alıcılara aktarıyor.

Doğaçlama şimdilik bir miktar petrol akıtıyor; ama hacim konusunda her taraf farklı rakam söylüyor.

Sorun maliyet ve dayanıklılık: bir uçak gemisi merkezli gücü kalıcı refakatçi gibi park etmek günde on milyonlarca dolar yakıyor ve başka yerde kullanılamayacak varlıkları bağlıyor.

Washington görevin İran tamamen boyun eğene kadar süreceğini söylüyor; video bunu kırk yıllık boyun eğmeme geçmişinden sonra hayal olarak niteliyor.

Daha geniş hesap daha da karanlık: dünyada sekiz kadar büyük deniz geçidi var ve Amerika bunların ancak iki üçünü, konuşlandırılabilir neredeyse her şeyi bağlayarak tutabilir.

Hemen yandaki Babülmendep'te benzer bir çaba bile yok; Yemen'in gemilere saldırıları ve dönen Somalili korsanlık, Teksas büyüklüğünde hiçbir donanmanın tek başına denetleyemeyeceği bir alana yayılıyor.

Kapanıştaki çelişki her şeyi yeniden çerçeveliyor: deniz yollarını güvenli tutmak yavaş, pahalı ve gemi yoğun bir iş; kesmek ise bir öğleden sonra işi; yani her geçidi savunamayan bir güç yine de hepsini istediğinde bozabilir.