Kimi K3 ile İki Günde SaaS: Claude Tahtından İndi mi?

Kendini 25 yıllık deneyimli, işsiz kalmış bir büyük-teknoloji yazılımcısı olarak tanıtan anlatıcı, uzun vloglarından kısa videolar üreten bir otomasyon kurmuş; aylarca sessiz kalan bu klipler son bir ayda TikTok, Facebook ve Instagram üzerinde patlamış ve ciddi bir takipçi dalgası getirmiş. Beni yakalayan detay profil sayfalarındaki tek link kuralı: Instagram üzerinde katman altında kalan ikinci adresleri neredeyse kimse görmüyor. Videonun açılış karesi de iddiayı özetliyor; ev ofisinde kod ekranının önünde duran anlatıcının yanında kocaman bir GOODBYE CLAUDE sorusu yazıyor.

Yeni kitle bütün işlerini tek bir sayfada görmek isteyince Linktree, Beacons ve Squarespace gibi hazır bio-link servislerini denemiş; sözde ücretsiz sayfalar kendi markalarını bastırıyor, bitmeyen yükseltme e-postaları ve özel alan adı baskısı ile asıl içeriği gölgeliyor. Bu yüzden kuralı tersine çevirip kendi link sayfası üreticisini yazmaya karar veriyor ve işin motoru olarak Moonshot imzalı açık ağırlıklı Kimi K3 modelini seçiyor. Ölçümlerin çoğunda Amerikan kapalı modellerini yakaladığı söylenen bu model, anlatıcının günlük işlerinde kullandığı Claude Fable karşısında tek şirkete bağımlı kalmama vaadiyle sahneye çıkıyor.

Evde dev bir işlem kümesi olmadığı için Kimi K3 modeline OpenRouter üzerinden, modeli Amerika içindeki veri merkezlerinde koşturan bir satıcıdan erişiyor; ödemeyi Moonshot yerine bu aracıya yapıyor. Dışarıdan bakınca önemsiz görünen bu ayrıntı videonun ana tezlerinden biri: açık ağırlık, parayı kime verdiğini ve verinin nerede işlendiğini seçme hakkı demek. Model kartlarına göre Kimi K3 toplam 2,8 trilyon parametreli seyrek bir uzmanlar-karışımı mimarisi taşıyor ve 1 milyon kelimelik bağlam penceresi sunuyor.

Ardından ajan koşum takımı kavramını sade bir dille anlatıyor: bağlam penceresi modelin kısa hafızasıdır, dolunca eski detaylar silinir ve uydurma başlar; koşum takımı bu hafızayı genel ve proje-özel bellek dosyalarıyla yönetir, gerektiğinde özetleyip sıfırlayıp aynı zeminden devam eder. Takım ayrıca modele alet ve beceri verir; veri okuma, tarayıcı açma, uzak çağrı yapma gibi işler aletlerle, tekrarlanabilir görev tarifleri ise Markdown dosyalardaki becerilerle olur. Çoğu aletin Model Bağlam Protokolü ile farklı takımlarda yeniden kullanılabildiğini, internetten indirilen becerilerin ise kötü niyetli satırlar taşıyabileceğini söyleyip kendi beceri dosyalarını kendisinin yazdığını ekliyor.

Piyasada her büyük şirketin kendi modeline ayarlı takımı var: Anthropic tarafında Claude Code, Moonshot tarafında Kimiko, OpenAI tarafında Codex; ayrıca OpenCode, PiCode ve Hermes gibi birçok modelle çalışan açık kaynak takımlar bulunuyor. Anlatıcı bilerek en sıkıcı bulduğu seçeneğe, Visual Studio Code Agent takımına gidiyor; gerekçesi adil bir pist: bu takımla Claude 5 Fable çıktığında da deneme yapmış ve hiçbir modele gizli avantaj sağlamadığını düşünüyor. Tarafsız zemin iddiası videonun bütün karşılaştırmasının dayanağı.

İlk iş olarak Kimi modelinden teknik tasarım belgesi istiyor; verdiği komut uygulamanın uçtan uca gereksinimlerini anlatıyor, tek kişinin yaşatabileceği ölçeklenebilir ve bakımı kolay bir mimari istiyor ve modelden soru sormasını özellikle rica ediyor. Tasarım sohbetinde Kimi modelinin Claude 5 Fable modelinden daha çok soru sorduğunu, işlevsel ve teknik detayları eşelediğini söylüyor ve bunu iyi bir işaret sayıyor. Yaklaşık yirmi dakikalık bu tur sonunda mimarinin iskeleti ortaya çıkıyor.

Kimi modelinin önerisinde iki noktaya itiraz ediyor: her bio sayfasının gösterim verisini ana uygulamayla aynı veritabanında tutmak trafik sıçramasında bütün sistemi yavaşlatabilir; ikincisi kendi kurduğu PostgreSQL bakımı, yönetilen bir veritabanı servisinden daha zahmetlidir. Buradan eski iş arkadaşlarıyla yaptığı al-vs-yap tartışmalarının bir benzeri açılıyor; yapay zekâ ile konuşmaların ateş ışığında duvara yansıyan gölgeler gibi hissettirdiğini söylüyor. Uzlaşmayla varılan son yığın React ve Tailwind ön yüz, arada Next.js, veri katmanında Convex, ölçümde Google Analytics, girişte Clerk, ödemede Stripe oluyor.

Kodlamada işi dilimlere bölüp alt ajanlara dağıtma kalıbını bilerek kullanmıyor; alt modeller genelde daha zayıf olduğu için Kimi modelinin kodu bizzat yazmasını görmek istiyor. Komutu net: teknik belgeye göre faz faz ilerle, her fazda birim testleri ve kritik akışlarda uçtan uca testler yaz, çalıştır, bozulanı düzelt, hepsi geçene kadar dön. Kahvesini alıp beklemeye çekiliyor; kurulum bir saatten uzun sürüyor ve model iki kez tuhaf bir kilitlenmeye girip fişleri çekmeden sayaç yakmaya devam ediyor, takım beş dakika sonra müdahale edip süreci durduruyor. Bunu model-takım uyumsuzluğu olarak okuyor.

Doğrulama adımında acı bir hesap yapıyor: bir insan günde ancak 500 satır kodu yüksek kalitede inceleyebilir, oysa model binlerce satır üretmiş; haftalar sürecek işi kod inceleme becerisiyle haritalayıp kusurları önem derecesine göre diziyor ve kıt insan dikkatini en sorunlu bölgelere ayırıyor. Saatler süren bakışın ardından uygulamayı yerelde çalıştırıyor; birkaç üslup pürüzü dışında çekirdek işlevlerin şaşırtıcı derecede isabetli olduğunu söylüyor. Tek seferde kusursuz değil ama geçer notun üstünde bir iş çıkmış.

Son pürüz bir kanca sıralaması yarış durumu oluyor; Kimi modeli bunu düzeltmekte zorlanıyor ve bir anda üretim dağıtım anahtarlarını isteyip çözümü canlıda denemeyi teklif ediyor. Anlatıcının esprisi sert: ilk buluşmada evin anahtarlarını isteyen yüksek uçlu model. İsteği reddedip birkaç komut daha deneyince kusur çözülüyor ve Vercel dağıtımı sorunsuz bitiyor; fikirden canlı yayına toplam süre iki günden kısa sürüyor.