Erkekler Neden Bütün Paketi Seçer: Bağlanmanın Kadınlardan Farklı Mantığı

Erkeklerin bağlanma biçimini anlamak için işe seçim anından başlamak gerekir, çünkü konuşmacıya göre erkekler tek bir özelliğe değil bütüne bakar. AlisonArmstrong'a göre erkekler çevrelerinde sürekli tamamlayıcı güç tarar; kimin hangi alanda güçlü olduğunu süzer ve kendi gücünü tamamlayacak kişiyi arar. Bu arayış bir ekip bilinci gibidir: tıpkı bir takım kurar gibi, yanına alacağı kişinin hangi boşluğu dolduracağını hesaplar.

Bu taramanın ikinci adımı karşılıklı hayranlıktır. Erkek, güçlü bulduğu bir kadının kendisine de hayran olmasını ister; ama bu istek kibirden değil, seçicilikten doğar. İnsan ancak hayran olduğu kişinin hayranlığını önemser ve erkekler için hayranlık iki yönlü bir onaydır. Konuşmacı bu noktayı net koyar: erkek, hayran olmadığı birinin övgüsüyle değil, karşılıklı beğeni ile bağ kurar.

Beğenilmek neden ilk şart?

Konuşmanın en çarpıcı iddiası, erkeği evliliğe ikna eden ilk koşulun kadının onu gerçekten beğenmesidir. Kadınlardan ise bunun tam tersi beklenmiştir: konuşmacı, kendi kuşağının yakışıklı, güçlü ve zengin erkek aramaya şartlandığını, karşısındakini beğenip beğenmediğini sormanın öğretilmediğini anlatır. Oysa erkek için beğenilme ve kabul görme hissi, ilişkinin zeminidir. PewResearch'e göre Amerikalıların yüzde 69'u erkeğin tek bir ilişkiye bağlanmak yerine çok sayıda partneri olmasını kabul edilemez bulur; yani bağlılık beklentisi iki tarafta da güçlüdür.

Buradan pratik bir test çıkar: onu seviyor musun, yoksa yalnızca ona âşık mısın? Konuşmacı, danışanlarına çocuklarının onun gibi olmasını isteyip istemeyeceklerini sorar; bu soru kimyayı bir kenara bırakıp ölçüt koyar. Cevap, karşındaki kişinin karakterini gerçekten onaylayıp onaylamadığını gösterir. Bu karakter aynası testi, beğeninin heyecandan ibaret olmadığını, bir tercih beyanı olduğunu kanıtlar.

İkinci koşul ise erkeği küçültmemektir. Otuzlu yaşlardaki erkeklerin küçümsenmeye daha çok dayandığını, ellili yaşlarda ise tahammülün neredeyse sıfırlandığını söyler; AlisonArmstrong'un gelişim basamaklarında prens esnek ve uyumludur, kral ise küçültülmeyi kabul etmez ve yalnızlığı tercih eder. Günlük rutin , üretkenlik baskısı ve kariyer kaygıları arasında erkek, yanında kendini sürekli savunmak zorunda kalmak istemez. Bu yüzden kabul edilme ihtiyacı yaşla birlikte daha da keskinleşir.

Bütün paketi almak ne demek?

Erkek seçtiğinde bunu kadın bedeninde fark eder: kendini güvende ve seviliyor algılar, çünkü erkek sevdiği özelliklerle birlikte gelen zorlukları da kabullenmiştir. Arkadaşı onun kusurunu işaret ettiğinde savunmaya geçer, değiştirmeye kalkmaz; sevdiği paketin tamamını almıştır. JustRightTherapy'ye göre ilişkilerde roller katılaştığında taraflar zıt kutuplara savrulur ve biri değişim için bastırdıkça öteki direnir. Erkeğin bütün paket tavrı bu tuzağa düşmez: güven duygusu veren şey, kusurun inkârı değil, onunla birlikte kabulüdür.

Kadınların bağlanma biçimi ise bunun tersidir: tek tek kabullenmelerle ilerler. Her gün küçük bir onayla yol alır; bu böyledir, şuna ihtiyacı var, bu ona iyi geliyor diye diye bütüne varır. Otuz yıl önce evlenip eşinin neredeyse hiçbir yanını kabullenmemiş, onu özünde değiştirmeye uğraşan kadınlar tanıdığını söyler. Oysa onun zamanını ve enerjisini alan şey onu besleyen şeydir; bunu elinden almak, onu beslememek demektir. PsychologyToday'ye göre değişim talebiyle kabullenme birbirinin düşmanı değildir; kabullenmeden kopuk değişim isteği ise kabullenme değil, boyun eğmedir. Gerçek kabullenme ile bitmek bilmeyen dönüştürme çabası arasındaki fark budur.

Boyun eğmek kabullenmek değildir

İsteksizce katlanmak ile gerçekten kabul etmek arasındaki fark, evliliğin kaderini belirler. Küçümseyici bir kabulleniş, karanlık ve yıpratıcı bir enerji yayar; konuşmacı bunu ilişkiyi içten içe yiyen bir çürümeye benzetir. Gottman'a göre hor görme, dört yıkıcı davranışın en ağırıdır ve boşanmanın bir numaralı habercisidir; tiksinme ve üstünlük ileten her söz, sorunu çözmek yerine büyütür. Bu yüzden boyun eğme ile hor görme ikliminde sevgi yaşayamaz; yaşatan şey, kusuru görüp yine de saygıyı koruyan kabulleniştir.